عناصر پیش ساخته و پیش ساخته ساخته شده از بتن (مانند دال ها، ستون ها، تیرها و دیوارها) بخشی از فرآیند ساخت و ساز به نام ساختمان مدولار هستند. این یک روش ساخت و ساز مرحله ای است که بر اساس استانداردسازی قطعات تشکیل دهنده یک ساختمان است که ماژول های آن تولید، حمل و نقل و مونتاژ می شوند تا ساختمان را شکل دهند.

در چند دهه گذشته، بتن پیش ساخته و عناصر بتنی پیش ساخته به طور فزاینده ای در بخش ساخت و ساز رایج شده اند و در پروژه ها و مقیاس های مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. از جمله مزایای بی شمار آنها می توان به این موارد اشاره کرد: کاهش تولید زباله و اختلال کمتر در سایت از طریق ساخت و ساز کمتر. سرعت اجرا، زیرا تولید قطعات به طور همزمان با سایر کارهای سایت انجام می شود. بهره وری به این معنا که امکان ارزیابی عملکرد قطعات و شناسایی اقداماتی برای بهبود قابلیت های ساختاری و اقتصادی وجود دارد. و در نهایت، بهبود مسائل ایمنی و محیط کاری با کاهش خطر تصادفات.
با این حال، علیرغم محبوبیت روزافزون آنها، بتن پیش ساخته و عناصر بتنی پیش ساخته هنوز یکسان دیده می شوند، که برخی از تفاوت های اساسی بین دو فرآیند ساخت و ساز را نادیده می گیرد.
بتن پیش ساخته از قالب گیری مواد در قالب هایی تولید می شود که معمولاً قابل استفاده مجدد هستند. برای این منظور، ساخت در فضاهای اختصاصی در-سایت انجام می شود.
از سوی دیگر، عناصر بتنی پیش ساخته دارای درجه سختی فنی بالا و کیفیت دقیق تری هستند و علاوه بر کاتالوگ از طریق ثبت تاریخ، انواع بتن و فولاد مصرفی و امضای شخص مسئول، هر مرحله از فرآیند ساخت را ارزیابی می کنند. طبق استانداردهای برزیل، عناصر پیش ساخته «عناصری هستند که در کارخانهها یا سایتهایی تولید میشوند که منابع تولید کافی را نیز دارند و دارای پرسنل، سازمان آزمایشگاهی و سایر امکانات دائمی کنترل کیفیت هستند و توسط مالک به درستی بررسی میشوند».
تفاوت اصلی بین پیش ساخته و پیش ساخته در این است که یکی به صورت صنعتی تولید می شود، در حالی که دیگری را می توان در یک مکان خاص بدون نیاز به کنترل هایی مانند آزمایش های آزمایشگاهی تولید کرد. این تفاوت در نحوه به کارگیری سازه ها منعکس می شود، زیرا پیش ساخته معمولاً در ساختمان های کوچک و متوسط-مثل خانه های خانوادگی- رخ می دهد، در حالی که پیش ساخته در سازه های بزرگ مانند کارخانه ها، صنایع و سوله ها اعمال می شود. با این حال، به دلیل سطح بالای کنترل بر تولید، پیشساختهها در مقایسه با ساخت و ساز در سایت، تضمینهای بیشتری از نظر ایمنی، کیفیت و دوام ارائه میدهند. کاربرد آن به نوع پروژه و سایر نیازهایی که باید از نظر هزینه، زمان ساخت و استفاده برآورده شوند، بستگی دارد.

برای نشان دادن این موضوع، دفتر SUMMARY پرتغال اخیراً یک ساختمان مسکن اجتماعی را طراحی کرد که از عناصر پیش ساخته استفاده می کرد، زیرا فرض کار سرعت و صرفه جویی بود.
در مورد پیش ساخته، شایان ذکر است که پروژه مسکونی کلاسیک پائولو مندس دا روشا، به نام کازا گراسی، که نشان دهنده یک نوآوری در ساخت و سازهای عمرانی در اواخر دهه 80 بود، با استفاده از سیستمی که در آن زمان به دلیل استفاده از آن در کارهای عمومی و مردمی مورد انتقاد قرار گرفت. معمار با پیش ساخته بتن و نصب آن به صورت خشک در محل ساخت و ساز، نشان داد که استفاده منطقی از مصالح می تواند راه حل هایی را ایجاد کند که علاوه بر صرفه جویی در زمان و هزینه، عملی بودن و راحتی را در همان محیط ترکیب می کند.











































